เดินทางมาไกล ก็ยังไม่เข้าใจชีวิต

ตอนเด็กๆ เรียนประถมถึงมัธยม ผมเข้าใจมาตลอดว่า..

คนที่เรียนดีได้คะแนนสูง ได้อันดับการเรียนที่ดีๆ สอบติดมหาวิทย า ลั ยดีๆ

จบด๊อดเตอร์ มีใบปริญญาหลายๆใบ “คือคนเก่ง”

โตขึ้นมาหน่อย.. ผมเข้าใจว่า คนที่ทำงานได้อย่ างมีประสิทธิภาw ผลลัwธ์ขั้นเทพ

รายได้สูงๆ เป็นคนที่รู้จักของคนทั่วไปหรือในสังค ม. “นั้นคือคนเก่ง”

มาวันนี้.. ผมพึ่งเข้าใจว่า ผมคิดผิ ด มาตลอดคนเก่งที่แท้จริง

คือคนที่ทำงานที่ตัวเองรัก ตัวเองชอบ ได้อย่ างยอดเยี่ยมหรืออาชีwอะไรก็ได้..

ทำได้อย่ างมีประสิทธิภาw และถึงเวลากินก็ได้กิน.. ถึงเวลานอนก็ได้นอน..

มีเวลาว่างก็บอกไปเที่ยวดูโลกภายนอกเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ

มีเวลาออกกำลังกายดูแลสุขภาพตัวเราเอง

มีเวลาให้กับครอบครัวมีเวลาให้กับคนที่เรารักและคนที่รักเรา และที่สำคัญมีเวลาให้กับตัวเราเอง…

คนที่สมดุลทุก ๆ เรื่อง.. ในแบบฉบั บของตัวเอง.. และใช้ชีวิตอย่ างมีความสุขนั้นแหละ “คือคนเก่งที่แท้จริง”

สุดท้ายอย ากบอกไว้ว่า “คนเก่ง” จงช่วยหลือผู้อื่นอยู่เสมอ..

9 ข้อคิดเตือนใจ ไม่ได้เตือนใคร เก็บไว้เตือนตัวเอง

อย่ าอิจฉาใคร เพราะบินสูงแค่ไหน พอถึงเวลาเราก็ร่ วงกันทุกคน

หัดมีความสุข กับตัวเองได้แล้ว เพราะ..ไม่มีใครที่จะอยู่กับเราไปตลอด

ฝึกอภัยและปล่อยวางกับความเจ็ บ ป วด ไปทีละนิดเพื่อเพิ่มเวลาความสุขของเราให้มากขึ้น

ฝึกเข้าใจกับคำติ-ชม คำติก็ให้เฉย ๆ คำชมก็ให้ปล่อยวาง

“ติเพื่อก่อก็เก็บมาพัฒนา”

“ติเพื่อทำล า ยก็อย่ าเอามาใส่ใจ”

ฝึกการเป็นผู้ให้แบบไม่คาดหวังจะได้กลับ เพราะมันคือการสร้างคุณค่าของการได้เกิดมา

อย่ าทำล า ยความหวังใคร เพราะมันอาจเป็นความหวังสุดท้ายที่เขาเหลืออยู่

ฝึกการพอใจไขว่คว้าแต่พอตัว อะไรเกินกำลังก็ปล่อยไป มีแค่ไหน ก็พอใจแค่นั้น

อย่ า ก ลั วใครไม่รัก แต่จงเริ่มจากการรักตัวเองก่อนเพราะเสน่ห์ของการรู้จักรักตัวเองจะกระจายสู่คนรอบข้าง

ทุกวันคือการเปลี่ยนแปลงเสมออย่ า ยึ ด ติ ดกับอะไรเดิม ๆ

แม้ผม ขน ฟั น เรายังร่ วง ตามกาลเวลา จงเข้าใจและ หัดมีความสุขกับปัจจุบันได้แล้ว…

เรียบเรียง คิดกลับด้าน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น