คู่ชีวิตนั้น ต้องเห็นคุณค่าของกันและกัน (เขียนไว้ดีมาก)

เมื่อคนเราเกิดมานั้นย่อมเลือกมองหา และแสวงหาซึ่งความสุขและความปลอดภัยในชีวิต

พวกเราหลายคนก็หลงอยู่กับความคิดที่ว่า “ต้องหา ต้องมี ของเรา” จนถึงวันที่มีครอบครัว

การใช้ชีวิตคู่ของคนสองคน หลายคนก็ยังมีความหลงซึ่งในการแสวงหาอยู่มากจึงทำให้เกิดขึ้น

ซึ่งทุกข์ ทั้งทางกายและทางใจ แต่ถ้าคุณลองหาพื้นที่เพื่อหยุดที่จะคิด มีพื้นที่ว่างในชีวิตให้มากขึ้น

คุณจะพบว่าความสุขนั้นอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิด ชีวิตคู่อยู่ให้สุขกับการเพิ่มพื้นที่ว่างของหัวใจให้มากขึ้น

บ่อยครั้งที่การอยู่ของคนสองคนแม้ต่อให้รักกันซักแค่ไหนก็ย่อมต้องมีเหตุให้ผิดใจกันในเรื่องเล็กน้อยๆ

อยู่เสมอ หลายคนก็มักจะกล่าวว่านี้คือสีสันของชีวิตคู่ เพียงแต่ว่าถ้าคุณและเขาต่างฝ่ายต่างเป็นผู้คิดเล็ก

คิดน้อย ฝ่ายหนึ่งดื้อดึง ฝ่ายหนึ่งรอจับผิด ถ้าเป็นอย่ างที่กล่าวมาคงไม่วายที่จะทำให้ชีวิตคู่นั้นต้องอยู่อย่ างทุ ก ข์

อีกหนึ่งมุมที่ควรคิดของเหล่าคู่รักคือ การที่ท่านใช้คำว่า “รัก” มากเกินไปจนไม่รู้ว่าอันไหนคือรัก

อันไหนคือความเห็นแก่ตัว สามีที่หึงห่วงภรรย าจนต้องไปนั่งจับผิดก็มักอ้างว่าเพราะรักจึงทำ

ภรรย าที่บ่นสามีทุกครั้งที่มองผู้หญิงก็อ้างว่าเพราะรักจึงบ่น ทั้งที่จริงๆ แล้วนั้นไม่ใช่รักแต่คือความเห็นแก่ตัว

แต่มันปิดบังจิตใจของคนเราอยู่ มันปิดบังโดยอ้างตัวว่าเป็นความรักจึงทำให้หลายคนเกิดคำว่า

เกินพอดีและล้ำเส้นของหัวใจอีกคนจนเกินไป ถ้าทุกคนลองแบ่งพื้นที่ของหัวใจตัวเองอยู่กับตัวเอง

ให้มากขึ้นเชื่อได้ว่าชีวิตคู่ของคุณนั้นจะอยู่อย่ างสุขมากกว่าทุกข์แน่นอน

” เมื่อหยุดรัก จึงรู้ว่ารักเป็นเช่นไร
เมื่อไม่พบเจอ จึงเห็นคุณค่าของกันและกัน
และถ้ารักกันจริง ใยไม่มีพื้นที่ว่างในชีวิตให้กัน “

ถ้าใน 7 วันคุณใช้ชีวิตเพื่อครอบครัวและคนที่คุณรัก ลองแบ่งซัก 1 วัน ใช้ชีวิตเพื่อตัวคุณเองและเลือกที่จะอยู่

ด้วยตัวคนเดียว คุณจะพบว่าใน 1 วันนั้น มันมีเรื่องให้คุณได้คิดได้ทำอยู่มากมายและเมื่อกลับมาอยู่กับครอบครัว

และคนที่คุณรักอีกครั้งคุณจะรู้สึกถึงความสบายใจและการปล่อยวางความดิดถึง และหึงหวงของตัวคุณเอง

ขอบคุณเรื่องราวดีๆ โดย : flowerlove