อย่าหาปลาให้ลูก แต่…จงสอนให้ลูกจับปลา “เตือนสติ พ่อแม่ทุกคน”

มีเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งว่า… วัยรุ่นคนหนึ่ง ขอเงินแม่ไปเที่ยว แม่บอกว่า ลูกรู้ไหมว่า…สมัยแม่อายุเท่าลูก ไม่เคยเที่ยว

ที่ไหนต้องทำงานทุก อ ย่ า ง พับถุงกระดาษขาย ตัดใบตองขนไปส่งขายในตลาด แต่ละบาท แต่ละสตางค์ต้อง

อาบเหงื่อต่างน้ำลูกนั่งฟังแม่เงียบๆ ลูกต้องรู้จักความลำบาก ไม่งั้นอีกหน่อยเกิดไม่มีแม่แล้วจะทำยังไงซักผ้าเองยัง

ไม่ได้ ขึ้นรถเมล์ ก็ไม่เป็นใช้เงิน อ ย่ า ง นี้ จะเอาตัวรอดได้ยังไงเมื่อแม่เทศน์จบ ก็ควักเงินยื่นให้ลูก นี่ไม่ใช่เรื่อง

แต่ง พ่อแม่จำนวนมากทำ อ ย่ า ง นี้เมื่อลูกขอเงินไปเที่ยว จะพร่ำบ่นลูก และเล่าเรื่องเมื่อตนเผชิญความลำบากใน

สมัยก่อนเล่าย้อนไปถึงชีวิตลำบาก ของตนในวัยเท่ากัน แล้วปิดท้ายด้วยการให้เงิน ลูกไปคนหาเช้ากินค่ำ สมัย

ก่อนไม่มีคำว่า มรดกในพจนานุกรมชีวิต ทุก อ ย่ า ง ในชีวิตต้องหามาเองทว่า คนรุ่นนี้เมื่อลืมตา อ้าปากได้และ

เป็นพ่อแม่ มักจะทำให้ลูกเสี ยคนโดยไม่ตั้งใจ พ่อแม่จำนวนมาก เก็บเงินเก็บทองไว้ โดยไม่ยอมใช้บอกว่า เก็บไว้

ให้ลูกเหตุผลอาจเพราะ พ่อแม่ไม่ อ ย า ก ให้ลูก ผ่ า น ความลำบาก เหมือนตัวเองการเตรียมทุก อ ย่ า ง ให้ลูก

เหมือนสะท้อนสิ่งที่ตัวเองอ ย า ก ได้ในวัย เ ด็ ก แต่มันกลับสร้างนิสัย ไม่สู้งานหนักให้ลูกไปโดย ป ริ ย า ย ไม่มี

เงินเป็นปัญหา มีเงินก็เป็นปัญหาบางครั้งการมีเงินมาก อาจทำให้เลี้ยงลูก ย า ก ขึ้นเงินก็เหมือน ไขมันในร่า ง กา ย

น้อยไปก็ไม่ดี มากไปก็ อั น ต ร า ย (ในสังค มบูชาคนรวย)และการรวยทางลัดการอบรมสั่งสอนลูกเดี๋ยวนี้ย าก ขึ้น

เพราะ สิ่งเร้ารอบตัวทางเดียวที่จะให้ลูกโตขึ้นแล้วยืนด้วย ลำแข้งของตัวเองได้ คือ ต้องสอนเรื่องวินัยการใช้เงิน

และความอดทน การรู้จักใช้ชีวิต และรับผิดชอบตัวเองอ ย่ า สร้างปัญหาแก่ สังค มไม่พอกพูนด้วย ไ ข มั น แ ห่ ง

วั ต ถุ นิ ย มมากเกินไปพ่อแม่ต้องมองภาพกว้าง และมองให้ออกว่า หากให้มากเกินไปจะทำให้ลูกไม่รู้จักหามา

ด้วยตัวเองหรือไม่ทำอะไร ไม่เป็นเลยหรือเปล่า…กลายเป็นรอแต่แบมือขอ อ ย่ า ง เดียว ความรักย่อมเป็นเรื่องดี

แต่ต้องรักให้ถูกวิธีด้วย คนรวยที่ฉลาดรู้ว่าการได้เงิน เป็นเรื่องง่ายกว่าการใช้เงิน และคนที่ไม่รู้จักหาเงินมัก ใช้จ่าย

เงินฟุ่มเฟือย คนที่รวยจากสมบัติที่ได้มาง่ายๆ จากมรดกอาจจะ ข า ดความรู้สึกดีๆ ของการสร้างตัวด้วยตัวเอง ข

าดความภาคภูมิใจ ของการหามาได้และทักษะการแก้ปัญหาชีวิต มีตัว อ ย่ า ง จริงไม่น้อยที่คนรวยแบ่งสมบัติครึ่ง

หนึ่ง ให้องค์กรการกุศลและที่เหลือให้ลูกหลานเพื่อให้ลูกๆเรียนรู้ ที่จะยืนด้วยตัวเอง และสร้างมันขึ้นมา ใหม่มหา

เศรษฐีลำดับต้นๆ ของโลก อ ย่ า งวอร์เรนบัฟเฟตต์บอกว่าลูกๆ ของเขาจะต้องแผ้วถางทาง ของพวกเขาเองแน่

นอนลูกๆของเขาก็รู้ว่า เขารอช่วยทุก อ ย่ า ง แต่ก็ต้องลงแรงทำงาน การให้เงินทองแก่ลูกหลาน ด้วยจำนวนที่

มากพอสบายทั้งชีวิตเพียงเพราะพวกเขาเกิดมา ในครอบครัวที่ร่ำรวยเป็นเรื่อง อั น ต ร า ยเพราะการให้อาจ ทำ ร้

า ย ลูกๆทางอ้อมบัฟเฟตต์ จึงให้มรดกแก่ลูกหลานมากพอที่พวกเขารู้สึกว่า สามารถทำอะไรก็ได้แต่ไม่มากพอที่

พวกเขาไม่ต้องทำอะไรเลย เราต้องสอนค่านิยมชื่นชมบุคคล ที่สร้างตนเองจากศูนย์หาเงิน อ ย่ า ง สุจริตรู้คุณค่า

ของการทำงานการสร้างตัว สิ่งที่ควรให้ลูกๆมากกว่าเงินก็คือความเอา ใจใส่รับรู้ กิ จ ก ร ร ม ที่ลูกทำ เป็นเพื่อนกับ

ลูกนี่อาจเป็นสิ่งที่มีค่ากว่าการให้เงิน อ ย่ า ง เดียวตามสุภาษิตที่ว่า…สอนลูกจับปลา ไม่ใช่จับปลาให้ลูก

 

ขอขอบคุณที่มา จาก b i t c oretech, feed-khao

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น