เราเกิดก็มาตัวคนเดียว ถนนบางเส้นบางทีเราก็ต้องเดินคนเดียวให้ได้

แม้คุณจะเป็นคน โลกส่วนตัวสูง ที่คอยจะปรับตัวให้เข้ากับโลกภายนอกเสมอหรือคน

ชอบเข้าสังคม ที่กำลังเรียนรู้ที่จะอยู่เพียงลำพัง คนที่ต้องใช้ชีวิตคนเดียวทั้งด้วยความ

เต็มใจ หรือไม่เต็มใจก็ตาม คนที่เพิ่งเลิกกับแฟนหลายคนอาจไม่ชอบอยู่คนเดียวเพราะ

มีความคิดว่า กลัวจะเหงาแต่ที่จริงแล้วนั้น การอยู่คนเดียวมันหมายถึงว่าการมีอิสระไงล่ะ

และแน่นอนว่าหลายครั้ง เราก็หนีความเหงาไม่พ้น คนเราต้องเจอเรื่องราวต่างๆ บ้างแต่นี่

ก็เป็นโอกาสที่ดีของหลายๆคน ให้ได้เรียนรู้ที่จะสนุกสนานและเห็นความงดงามของชีวิต

ที่สันโดษ และความมหัศจรรย์ของการอยู่คนเดียวบ้าง

“เมื่อคุณต้องอยู่คนเดียว คุณก็ไม่จำเป็นต้องแบ่งเวลาให้คนอื่นคุณจะได้ค้นหา

ว่าจริงๆ แล้ว เราเองชอบทำอะไรและใช้เวลาไปกับมัน โดยไม่ต้องรู้สึกผิด”

ไม่มีใครหรอกที่อยากจะเดินคนเดียว ในถนนที่ยาวไกล และโดเดี่ยวไม่มีที่สิ้นสุดไม่ว่าใครก็

อยากจะมีใครสักคน คอยเดินข้างๆ คอยร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกันทั้งนั้นแต่พอดีบังเอิญว่า

มันไม่มีหรือแม้มันจะมีมันก็ไม่ใช่นี่สิ ถ้าการต้องมีใครสักคนที่คอยเดินเคียงข้างเรา

แต่เขาคนนั้น กลับต้องทำให้เราร้องไห้เสียใจอยู่ร่ำไปเราก็ควรที่จะเดินคนเดียวมากกว่า

เพราะบางทีเราก็ต้องหัดที่จะเดินคนเดียวใช้ชีวิตคนเดียวอย่าคิดหวังพึ่งคนอื่น คนที่เราควร

พึ่งพาก็คือ ตัวของเราเองเพราะในวันที่เราไม่เหลือใครเราก็เหลือตัวเอง เราเดินคนเดียวให้ได้

แล้วเราจะเข้มแข็งมากขึ้นการอยู่คนเดียว ไม่ได้ แ ย่ กว่าที่คิด ฉันไม่ทราบว่าคนส่วนใหญ่เวลา

ทำกิจกรรมอะไรไปไหนมาไหน จำเป็นต้องมีเพื่อนหรือใครสักคนรึเปล่า แต่สำหรับฉันแล้วการ

ไปไหนมาไหนหรือทำอะไรคนเดียว…มันกลายเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตฉันไปแล้วล่ะบางครั้ง

เจอทางที่มีขวากหนาม เยอะการเดินคนเดียวอาจจะสะดวกกว่าแต่บางครั้ง เจอทางที่กว้าง

ใหญ่การมีใครสักคนเดินด้วยก็อาจจะดีกว่า

ขอขอบคุณ storylog,sansabai

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น