Home ข้อคิด (เขียนไว้ดีมาก) อย่าเป็นคนเก่งแต่ “แล้งน้ำใจ” จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป ที่มีน้ำใจและ “ไม่เห็นแก่ตัว”

(เขียนไว้ดีมาก) อย่าเป็นคนเก่งแต่ “แล้งน้ำใจ” จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป ที่มีน้ำใจและ “ไม่เห็นแก่ตัว”

0 second read
ปิดความเห็น บน (เขียนไว้ดีมาก) อย่าเป็นคนเก่งแต่ “แล้งน้ำใจ” จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป ที่มีน้ำใจและ “ไม่เห็นแก่ตัว”
0
เขียนไว้ดีมาก

เขียนไว้ดีมาก อย่าเป็นคนเก่งแต่ แล้ง.. น้ำใจ จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป

ที่มี น้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

มีสามีภรรย าคู่หนึ่ง รับจ้างเลี้ยงปลาให้เถ้าแก่..

และเถ้าแก่ผู้นี้จ่ายเงินเดือนให้แก่สามีภรรย าคู่นี้

เดือนละ 5,000บาท บ้านพัก ข้าวสารอาหารแห้ง

และของใช้เถ้าแก่เป็นผู้จัดหามาให้หมด

เขาทั้งสองคน มีหน้าที่ให้อาหารปลาวันละ 2 รอบ

รอบเช้ารอบหนึ่ง และรอบเย็นอีกรอบหนึ่ง

นอกเหนือจากนั้น แล้วแต่สองสามีภรรย าจะ

จัดการกับชีวิตอย่างไร เถ้าแก่ไม่ได้จำกั ด

กับชีวิตส่วนตัวของลูกน้อง

เขามาที่บ่อเลี้ยงปลาเพียงแค่ ต้นเดือน

และปลายเดือน ซึ่งเป็นช่วงที่ต้องนำอาหาร

ปลามาให้และถือเป็นการนำข้าวของเครื่องใช้

มาให้ลูกน้อง อีกทั้งถือเป็นการมาถามไ ถ่.. สารทุกข์สุกดิบ

เมื่อผ่านไปสองปี ปลาในบ่อทำกำไรให้เถ้าแก่

ถึง 4แสนบาท เถ้าแก่ดีใจเป็นอย่างยิ่ง

เขาจึงนำเงิน 1 หมื่น บาท มอบให้ลูกน้อง

เพื่อเป็นกำลังใจ และอนุญาตให้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดได้ ส่วนค่าเดินทางก็มอบให้อีกจำนวนหนึ่ง

เมื่อภรรย าของเถ้าแก่รู้เข้า ก็โมโหเป็นเดือด

เป็นแ ค้ น เสียดายเงินเป็นอย่างยิ่ง

“คุณจะบ้ าเหรอ… เสี ย ส ติไปแล้วหรือยังไง”

เงินเดือนก็จ่ายเต็มที่บ้านก็ไม่ต้องเช่า

ข้าวก็ไม่ต้องซื้อ นี่ยังแถมทั้งเงินเหมื่น และเงินค่ารถอีก ทำอะไรทำไม่ไม่ปรึกษาฉันก่อนล่ะคะ

เถ้าแก่ได้แต่หัวเราะ จากนั้นก็บอกกับภรรย าว่า..

“ผมจะเล่าอะไรให้คุณฟังนะ”

มีหมู่บ้านหนึ่ง ชาวบ้านต่างมีอาชีพปลูก ลูกพลับ

เมื่อถึงฤดูหนาวพวกเขาพากันเก็บลูกพลับ จนหมด

ไม่เหลือคาต้นไว้แม้แต่ลูกเดียว มีอยู่ปีหนึ่ง…

ที่อากาศหนาวมากเป็นพิเศษ หิมะตกมากกว่าทุกปี

นกสาลิกาจำนวนสองสามร้อยตัว หาอาหาร

กินไม่ได้ พากันหนาวต า ยภายในคืนเดียว

เมื่อฤดูใบไม้ผลิของอีกปี ต้นพลับก็ผลิใบใหม่

ออกมา เมื่อมันเริ่มออกดอก ไม่รู้ว่า…

หน อ น มาจากไหนจำนว นมากมายพากันกัดกิน

ทั้งดอก และใบ ของต้นพลับจนเกิดความเสียหายมากมาย ส่วนลูกพลับที่เล็ ด รอ ดมาได้ พอโตสักนิ้วก้อยก็ถูก ห น อนกินไปจนหมด

ชาวบ้านต่างก็พากันคิดถึง นกสาลิกา หากยังมีนกสาลิกาอยู่ หนอนเหล่านี้ ก็คงจะไม่นำภั ย มาให้

จากนั้นเป็นต้นมา เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวลูกพลับ ชาวบ้านก็จะเหลือลูกพลับคาไว้บนต้นเพื่อให้เป็นอาหาร

ของนกสาลิกา ในหน้าหนาว ลูกพลับสีเหลืองแสด ดึงดูดให้นกสาลิกาจำนวนมาก

มาจิกกินในฤดูหนาว เหล่านกสาลิกาก็แสนรู้คุณ

เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิก็ไม่ยอมบินจากไป

คอยจัดการกับหนอนที่มารังควานต้นพลับ

จากนั้นเป็นต้นมา ชาวบ้านก็มีลูกพลับเก็บเกี่ยว

อุดมสมบูรณ์ทุกปี

“ผมเหลือลูกพลับไว้ให้นกสาลิกา กิน คุณว่าผมโง่งั้นรึ..”

เมื่อภรรย าได้ฟังจบ ก็เข้าใจในทันที

จุดหมายที่เหลือลูกพลับไว้บนต้น ก็เพื่อแบ่งปัน

ให้กับ นกสาลิกา ได้อยู่ร อ ด

การดูแลให้สวัสดิการแก่ลูกน้อง ก็เพื่อให้ลูกน้องรู้ว่า เถ้าแก่.. สำนึกคุณพวกเขา เช่นกัน

คุณได้มากคุณให้ลูกน้องมาก ตามความจริงก็คือ..

คุณให้ตัวคุณเองต่างหาก ให้ทางรอด แก่ผู้อื่น

ก็คือการให้ ทางรอ ด แก่ตัวเอง เช่นกัน

ให้ความสุขแก่ผู้อื่น ก็คือการให้ความสุขแก่ตนเอง

“อย่าเป็นคนเก่ง…ที่แล้งน้ำใจ

แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป

ที่มีน้ำใจและไม่เห็นแก่ตัว”

แหล่งที่มา… นิทานพื้นบ้าน

เรียบเรียงเพิ่มเติมโดย เพจสู้เพื่อลูก

Load More Related Articles
Load More By Nuttawat Pharawan
Load More In ข้อคิด

Check Also

สังเกต ไหมว่า..ทำไมเขาไม่รับคน อายุ 35ปีขึ้นไป

สังเกต กันบ้างไหมว่า…ตอนที่เราเห็นที่ไหนก็ตามที่ป … …